Πλέον, μένει να κερδίσει και την Πορτογαλία (11/9) και να τσεκάρει το εισιτήριο για τα προημιτελικά.

Κορυφαίοι για την ομάδα μας ήταν οι Διαμαντίδης, Παπαδόπουλος και φυσικά ο Σπανούλης που μίλησε και τελευταίος.

 A  Γ Ω Ν Α Σ: Εντάξει, δεν πραγματοποιεί και το καλύτερο τουρνουά της καριέρας του, αλλά το μπάσκετ δεν το έχει ξεχάσει. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος ...αναστήθηκε κόντρα στους κροάτες, δείχνοντας τις προθέσεις του από το ξεκίνημα της αναμέτρησης. Βέβαια, την αρχή την έκανε ο Ντικούδης που με επτά δικούς του πόντους μάς έδωσε από νωρίς το προβάδισμα (7-2, 2:20").

Οταν, λοιπόν, η σκυτάλη πέρασε στα χέρια του Λάζου (11π. στο δεκάλεπτο), η ομάδα μας πήγε στο +7 (17-10, 6:30"), ωστόσο δεν κατάφερε να "πατήσει" πάνω σ` αυτή τη σημαντική διαφορά σε συνάρτηση πάντα με τον χρόνο που είχε περάσει. Οι κροάτες επανήλθαν, έχοντας σύμμαχο και τα επιθετικά ριμπάουντ, και έκλεισαν την πρώτη περίοδο με το κολακευτικό γι` αυτούς -1 (19-20).

Η ομάδα μας, λοιπόν, δεν κατάφερε να εξαργυρώσει στο βαθμό που θα έθελε την καλή της επιθετική παρουσία -πολύ καλύτερη τουλάχιστον απ` ό,τι στα ματς που έχουν πρηγηθεί -. Και τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα στη διάρκεια του δεύτερου δεκαλέπτου, καθώς "πνιγήκαμε" στην άμυνα ζώνης του Ρέπεσα, ο οποίος μάλιστα δεν είναι και θιασώτης της ζώνης.

Τα ελεύθερα σουτ δεν βγήκαν κι αυτό ήταν απόρροια της έλλειψης καθαρού μυαλού και συγκέντρωσης στην κυκλοφορία της μπάλα, κάτι που είναι βασικό απέναντι στη ζώνη Αντίθετα, οι κροάτες και το καθαρό μυαλό είχαν και τη δυνατότητα να "βγάζουν" τα ελεύθερα σουτ, με συνέπεια η ομάδα μας να βρεθεί στο -7 (33-40).

Ιδιο και ...χειρότερο το σκηνικό μέχρι τα μισά της τρίτης περιόδου. Οι κροάτες άνοιξαν το παιχνίδι, έβγαλαν αιφνιδιασμούς και με τη συνδρομή του Πλάνινιτς (2/2 τρίποντα), έφτασαν στο +13 (50-37, 24`). Μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ήττας που ενδεχομένως να σηματοδοτούσε και την καταστροφή, η ομάδα μας ξύπνησε. Επαιξε το μπάσκετ που ξέρει και ...δεν είχε παίξει έως τώρα στο τουρνουά.

Η πίεση στην άμυνα, η ταχύτητα και οι σωστές επιλογές στην επίθεση συνόδευσαν την Εθνική μας σ` ένα "μαγικό" 6άλεπτο. Με πρωταγωνιστή, λοιπόν, τον Διαμαντίδη τρέξαμε ένα μεγαλοπρεπέστατο επιμέρους σκορ 19-4, το οποίο μας έβαλε στο +4 (58-54) του 30`.

Ο Ρέπεσα, βλέποντας την ομάδα του να χάνει διαφορά 13 πόντων σε ένα πεντάλεπτο και μάλιστα να υπολείπεται τεσσάρων πόντων της ομάδας μας, επιστράτευσε και πάλι την άμυνα ζώνης. Μόνο που υπολόγισε χωρίς τους Διαμαντίδη και Παπαλουκά. Οι δύο κορυφαίοι γκαρντ της Ευρώπης πέτυχαν δυο κομβικής σημασίας τρίποντα, βάζοντας την ομάδα μας στο +5 (73-68, 37:30``). Ο Διαμαντίδης είχε απάντηση κι όταν ο Τόμας μείωσε στους 2π. (71-73, 38`). Με νέο τρίποντο επανέφερε τη διαφορά στο +5 (76-71, 38:50``), όμως τίποτα δεν είχε τελειώσει.

Οι κροάτες μείωσαν στους 3π. (73-76), ο Σπανούλης ευστόχησε σε μία απ` τις δύο βολές (77-73 στα 15" πριν από το τέλος) και ο απίστευτος Πόποβιτς ήρθε να βάλει φωτιά στο ματς (77-76 στα 13" πριν από το τέλος). Ακολούθησε φάουλ της Κροατίας και 1/2 βολές από τον Διαμαντίδη (78-76). Η Εθνική μας προτίμησε να μη δώσει το τρίποντο, να κάνει δηλαδή φάουλ. Ο Πόποβιτς ισοφάρισε (78-78), αλλά ο Σπανούλης εξαπέλυσε τη ρουκέτα του από το ...Χιούστον για το τελικό 81-78 και τη σπουδαία νίκη της ομάδας μας.