Η αθλητική του καριέρα διήρκησε μια πενταετία, από το 1972 μέχρι το 1977, όταν ήταν αθλητής του ύψους στον Εθνικό Πειραιά. Στο διάστημα αυτό κατάφερε μάλιστα να σημειώσει παννελήνιο και βαλκανικό ρεκόρ στο αγώνισμά του με 2.17, επίδοση που πέτυχε στο Στάδιο Καραϊσκάκη το 1973.

Το 1978, ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα από τον ίδιο σύλλογο του Πειραιά, στον οποίο παρέμεινε για μια τριετία, με επόμενο σταθμό τον Παννελήνιο. Εκεί διετέλεσε προπονητής μέχρι το 1985, όταν και ανέλαβε για πρώτη φορά καθήκοντα ομοσπονδιακού προπονητή.

Τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού κλασικού αθλητισμού τις έζησε από τη θέση του εθνικού προπονητή, την οποία κατέχει από το 1997.