Πέντε λόγοι τον κατεύθυναν σε ένα στόχο. Το μετάλλιο που χρειαζόταν η Ελλάδα, που χρειαζόταν ο ίδιος για να κοιτάζει στα μάτια όσους τον πίστεψαν. Η επιτυχία που τον φέρνει κοντά σε έναν άλλον στόχο. Την απόκτηση μιας πολυτελούς μοτοσυκλέτας, όνειρο από τα παιδικά του χρόνια.

Για τον αγώνα, ο τρίτος ακοντιστής στον κόσμο, είχε αρκετά να πει: "Μπήκα στο γήπεδο με πολύ τρακ. Η πρώτη βολή και η βοήθεια του κόσμου που δημιούργησε σεισμό, μου έλυσαν τα χέρια. Ηξερα ότι θα έρθει η μεγάλη βολή γιατί είχα δουλέψει πολύ σωστά. Δεν φοβόμουν όπως παλιότερα. Εχω ωριμάσει πια".

Εφυγε νωρίς απ' τη μάχη κι ο Ζελέζνι: "Δεν με ενδιαφέρει τί κάνουν οι αντίπαλοι. Αλλωστε αντί του Ζελέζνι εμφανίστηκε από το πουθενά ο Κόρμπετ".

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός της επιθυμίας του πρωταθλητή μας να ρίξει την τελευταία βολή, παρά την απαγόρευση του γιατρού και του προπονητή του, με τους οποίους λίγο έλειψε να έρθει στα χέρια για να τον αφήσουν να ρίξει. Τελικά πρυτάνευσε η λογική, η βολή δεν έγινε και στις επόμενες ημέρες θα φανεί το μέγεθος του προβλήματος που αρχικά είναι θλάση στον αγκώνα και διάστρεμμα στο πόδι.